Wbrew temu, co sugeruje nazwa tej choroby, nie zawsze przychodzą do mnie latem. Wypad na narty zimą lub kilka godzin w kawiarnianym ogródku wiosną też może spowodować pojawienie się małych, czerwonych wyprysków. Te niezbyt estetyczne guzki najczęściej występują na dekolcie, przedramionach i nogach. Jeśli jednak nadal przebywamy na słońcu, skóra przyzwyczaja się i objawy znikają.

Gdy świerzbiączka letnia pojawi się raz, będzie systematycznie powracać po każdej ekspozycji na słońce. Dlatego też zalecam moim pacjentom, zwłaszcza tym, którzy mają wrażliwą skórę, aby stosowali skuteczny produkt do ochrony przeciwsłonecznej filtrujący zarówno promienie UVB, jak i UVA.

Należy zacząć je przyjmować na miesiąc przed okresem zwiększonej ekspozycji na słońce i stosować przez cały czas jej trwania. Poważne przypadki świerzbiączki letniej wymagają zażywania syntetycznych leków przeciwmalarycznych na 10 dni przed rozpoczęciem korzystania ze słońca. Odradzam stosowanie fototerapii, która składa się z kilku sesji promieniowania ultrafioletowego przed pierwszą ekspozycją słoneczną, ponieważ nie chcę zwiększać stopnia ekspozycji na promieniowanie UV u moich pacjentów.